
سیستم ارتینگ یکی از مهمترین بخشهای تأسیسات الکتریکی در ساختمانها، کارخانهها، پستهای برق و پروژههای صنعتی محسوب میشود. هدف اصلی این سیستم، انتقال ایمن جریانهای نشتی و اضافه ولتاژ به زمین و محافظت از تجهیزات و افراد در برابر خطر برقگرفتگی است. در این میان، تسمه ارت گالوانیزه به دلیل مقاومت مناسب در برابر خوردگی، استحکام مکانیکی بالا و قیمت اقتصادی، یکی از پرکاربردترین هادیهای ارت به شمار میرود.
نصب صحیح تسمه ارت گالوانیزه نقش بسیار مهمی در عملکرد مؤثر سیستم ارتینگ دارد. هرگونه اشتباه در انتخاب مسیر، اتصال یا اجرای چاه ارت میتواند باعث افزایش مقاومت زمین و کاهش ایمنی سیستم شود. در این مقاله با مراحل نصب تسمه ارت گالوانیزه و مهمترین نکات اجرای سیستم ارت آشنا خواهیم شد.
تسمه ارت گالوانیزه نوعی نوار فلزی از جنس فولاد است که با پوشش گالوانیزه محافظت میشود. این پوشش باعث افزایش مقاومت تسمه در برابر زنگزدگی و عوامل محیطی شده و طول عمر آن را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
این محصول در ابعاد و ضخامتهای مختلف تولید شده و برای اتصال تجهیزات الکتریکی، تابلوهای برق، دکلها، پستهای برق و چاههای ارت مورد استفاده قرار میگیرد.
پیش از شروع عملیات اجرا، لازم است تجهیزات زیر آماده شوند:
استفاده از تجهیزات استاندارد و باکیفیت تأثیر مستقیمی بر عملکرد نهایی سیستم ارتینگ خواهد داشت.
اولین مرحله، طراحی دقیق مسیر عبور تسمه ارت است. در این مرحله باید کوتاهترین و ایمنترین مسیر برای اتصال تجهیزات به چاه ارت انتخاب شود.
کاهش طول مسیر باعث کاهش مقاومت الکتریکی شده و عملکرد سیستم را بهبود میبخشد. همچنین باید از عبور تسمه در مسیرهایی که احتمال آسیب فیزیکی وجود دارد جلوگیری شود.
چاه ارت باید متناسب با شرایط خاک و الزامات پروژه طراحی و حفر شود. عمق چاه معمولاً بین 4 تا 8 متر در نظر گرفته میشود و در مناطق با مقاومت خاک بالا ممکن است عمق بیشتری نیاز باشد.
پس از حفاری، الکترود ارت یا صفحه مسی در محل مناسب قرار گرفته و اطراف آن با مواد کاهنده مقاومت زمین مانند بنتونیت یا مواد مخصوص پر میشود.
تسمه گالوانیزه باید در عمق مناسبی از زمین قرار گیرد تا از آسیبهای مکانیکی و خوردگی احتمالی محافظت شود. معمولاً عمق دفن تسمه بین 50 تا 80 سانتیمتر در نظر گرفته میشود.
در هنگام نصب باید از ایجاد خمهای تند و زوایای شدید خودداری شود، زیرا این موضوع میتواند باعث افزایش امپدانس سیستم در زمان وقوع صاعقه یا خطاهای الکتریکی شود.
یکی از مهمترین مراحل اجرا، اتصال مطمئن تسمه به الکترود زمین است. این اتصال باید دارای مقاومت الکتریکی بسیار پایین و استحکام مکانیکی بالا باشد.
استفاده از جوش احتراقی (کدولد یا ترمیت) بهترین روش اتصال محسوب میشود، زیرا در طول زمان دچار شل شدن یا خوردگی نمیشود و اتصال دائمی ایجاد میکند.
پس از اجرای مسیر اصلی، تجهیزات مختلف از جمله تابلو برق، بدنه دستگاهها، دکلها و سازههای فلزی به تسمه ارت متصل میشوند.
تمام اتصالات باید کاملاً محکم بوده و از بستهای استاندارد و ضدخوردگی استفاده شود تا در طول بهرهبرداری مشکلی ایجاد نشود.
در پایان عملیات نصب، مقاومت سیستم ارت باید توسط دستگاه ارت تستر اندازهگیری شود.
مقدار مقاومت مجاز بسته به نوع پروژه متفاوت است، اما معمولاً در ساختمانهای عمومی کمتر از 5 اهم و در مراکز حساس صنعتی و مخابراتی کمتر از 1 اهم در نظر گرفته میشود.
ابعاد تسمه ارت باید بر اساس جریان خطا و شرایط پروژه انتخاب شود. استفاده از تسمههای با ضخامت پایین ممکن است در شرایط بحرانی عملکرد مناسبی نداشته باشد.
محل اتصالات بیشترین احتمال خوردگی را دارند. استفاده از بستهای گالوانیزه گرم و جوشهای استاندارد میتواند طول عمر سیستم را افزایش دهد.
دفن تسمه در عمق مناسب باعث محافظت در برابر آسیبهای مکانیکی و تغییرات دمایی محیط میشود.
سیستم ارتینگ باید بهصورت دورهای مورد بررسی و تست قرار گیرد تا از عملکرد صحیح آن اطمینان حاصل شود. افزایش مقاومت زمین میتواند نشانه خرابی یا خوردگی بخشی از سیستم باشد.
برخی خطاهای اجرایی میتوانند عملکرد سیستم ارت را به شدت کاهش دهند:
پرهیز از این اشتباهات موجب افزایش ایمنی و کاهش هزینههای نگهداری خواهد شد.
نصب تسمه ارت گالوانیزه یکی از مراحل کلیدی در اجرای سیستم ارتینگ محسوب میشود و تأثیر مستقیمی بر ایمنی افراد و تجهیزات دارد. انتخاب تسمه استاندارد، اجرای صحیح اتصالات، رعایت اصول دفن در زمین و انجام تست مقاومت از مهمترین عوامل موفقیت یک سیستم ارت کارآمد هستند. با رعایت استانداردهای اجرایی و استفاده از تجهیزات باکیفیت میتوان یک سیستم ارت مطمئن، بادوام و کمهزینه ایجاد کرد که سالها عملکرد مطلوبی داشته باشد.